My Views on Proposition 8

The California Proposition 8 has been already out in the news and I guess you already know what happened, it was PASSED. 52.3% voted yes and 47.7% voted no. It was a close fight but we were not able to succeed. If you already know me personally, I am based here in the Manila and maybe you’re asking why I said WE were not able to succeed. I am saying WE because WE may belong to a different ethnicity, geographical location, etc…but WE are part of the global LGBT community. We may not have same sex marriages here in the Philippines but we are part of the community that is being discriminated by hypocrites.
I was watching the show “The View” yesterday and what really struck me is what Whoopi Goldberg said. It’s just an issue of semantics ( and that’s what I also believe ). These hypocrites only relate the word marriage as the sacrament and would like to claim ownership among “their kind”. They don’t want the word gay beside the word marriage probably because it insults the “holiness” of the word itself. Bottomline, just change the word “marriage” into UNION. The hypocrites want to own the word marriage so give it to them. In my own opinion, I would get married not because of its religious functions but because of practical reasons. I am concerned about have equal rights with my partner in some legal documents like owning a property ( conjugality ) or the right to claim my partner’s body if ever she dies ( I’m not wishing this to happen to my partner). It’s just the pragmatism of it so that we as members of the LGBT can work our way out also with these mostly heterosexual-made laws. This is far cry from happening here in the Philippines. I would like the Anti Discrimination Bill to be passed first before asking for same-sex unions.

Oppose Prop 8!

Show your PRIDE. Join the PRIDE MARCH.

Manila Pride March 2008: Show Your Pride!

Dear Friends,
Rainbow Greetings!

Task Force Pride, the official network that has been organizing the annual Lesbian, Gay, Bisexual, and Transgender (LGBT) Pride March since 1999, would like to invite you and your organization/group to participate in this year’s celebration of LGBT Pride in Malate on 6 December 2008, Saturday, 3 PM to 5 PM.

Theme. This years Pride March is a tribute to the last 10 years of LGBT human rights advocacy. Hence, the theme is: A decade of dignity: Our rights, our lives, our loves, our selves.

Route. The route of this year’s march is: Remedios Circle-Adriatico St.-P.Faura-Roxas Blvd.-Rajah Sulayman-Remedios Circle-Adriatico St.-Nakpil St.-Orosa St .

The march will be followed by a brief cultural program showcasing both LGBT and non-LGBT talents.

Significance. The Pride March is known for its overwhelming attendance. It attracts thousands of participants and generates extensive local and international media attention.

This year’s Pride March is particularly significant as it coincides with the celebration of the 60th year of the United Nations Universal Declaration of Human Rights and the launch in Manila
of the Yogyakarta Principles (www.yogyakartaprinciples.org), an international declaration which affirms sexual orientation and gender identity and expression as fundamental human rights.

We hope that you will choose to make this year’s Pride celebration a more festive, colorful and meaningful event with your participation. Should you have inquiries, please do not hesitate to contact Bruce Amoroto, head of our Participation Committee at 0916.282.6781 (bruce.amoroto@gmail.com) or Peach Natividad, head of our Program Committee at 0917.539.2742 (peach_rmn@hotmail.com).

Thank you.

Sincerely,

(Ms) Pau
M. Fontanos
Co-Coordinator, TFP 2008

(Ms) Sass Rogando Sasot
Co-Coordinator, TFP 2008

Gay and Pregnant Students Face Discrimination

I got this article from Prof. Libay Cantor of UP Diliman ( from her Multiply site) who is an advocate of LGBT issues. As for me, I will be reposting this so as to enlighten people of the reality of homophobia and sexism in the education system: the institution that “molds” young minds into what they are today. Try to analyze it and think about where you had your education when you were younger. Continue reading “Gay and Pregnant Students Face Discrimination”

Pride March program

We were supposed to really “march” then but we weren’t able to because my contact person doesn’t know where exactly they are.. So we just attended the Pride March program. I was with Karla, of course, and it was our first time to attend such an event. For me it felt liberating because it was my first time and you’re with people who have conviction about LGBT issues. Of course I was with UP babaylan contingent. It’s been a long time since I hung out with UP babaylan people. It feels good that you’re with the people of your own kind. It’s very rare that I get a chance to mingle with people who have a kind of mindset not very common in the “normal” world. Continue reading “Pride March program”

Theorizing a Public Issue #2: Transexualism

COMMENTARY
Transsexual women (11/01/2007)

HONOLULU — This is not an easy piece to write. It’s probably the most unusual and unprecedented case the Philippine Supreme Court has had to deal with in its history. It will be many, many years before the high court can have some kind of “transgender law” to guide its future deliberations on transgender cases.

Continue reading “Theorizing a Public Issue #2: Transexualism”

Coming out in the dark

Today is mother’s day. This is the day i came out to my mother. I told my mom that i am a lesbian. I didn’t really plan it, it just came out. We were having the mother’s day dinner after watching spiderman 3. I asked her if she loves me, and she said yes and asked me why i asked her that question. Then, she started talking about the people in her church, those who are lesbians. I felt that she already knew that i’m gonna talk about that. I told her, “Why are u saying those things to me? (the lesbian people in her church)” she said, nothing. Then i told her straight to her face that i am a lesbian. Her eyes were teary eyed but then i continued to smile. I told her that i’ve been like this ever since i was in grade school. Then we talked about things in the past and future plans. I cried a bit but laughed eventually.

It felt so good because she did not condemn me. Of course she said the usual things like “how are u going to have a family?” “who’s gonna take care of me when i get old” etc… She still believes that this is just a phase in my life and i’m gonna change and marry someone. I can’t blame her orientation, that is her socialization. Even though she’s still in denial, i am happy. REALLY, I AM HAPPY. I am thankful for having a mom like her. She may have flaws but I love her and she loves me.

Pagsusuri sa Pelikulang Rome and Juliet: Ang Pagtawid sa Kumbensyonal na Lesbiyana


Rome and Juliet, sa mga hindi nakakaalam nito ay marahil ay sasabihin na may typo error na nangyari. Hindi po, hindi po nito itinutukoy ang Romeo and Juliet na isinulat ni William Shakespeare. Ito po ay isang Pelikulang Pilipinong nagsasalaysay sa pag-uulayaw ng dalawang babaeng nag-iibigan at paglaya ng sari-sariling kasarian. Sa titulo nito, naipakita na kaagad ang pagbaklas sa heterosekswal na ‘taken for granted reality’ nito nagpapatungkol sa bawal na pag-iibigan ng dalawang nilalang na heterosekswal. Kaya naman sa pelikulang ito, angkop na tawagin itong Rome and Juliet upang magpatungkol sa bawal na pag-iibigan ngunit ang pinagkaiba nga lamang nila kay Romeo at Juliet ay mas malalaking institusyon ng lipunan ang kalaban nina Rome at Juliet ( ang pamilya, ekonomiya, relihiyon, at marami pang iba) kaysa kina Romeo at Juliet na tila pang-personal na isyu lamang ang kanilang tinatalakay.Sa aking palagay naging epektibo ang paggamit ng titulong ito. Sisimulan ko muna sa iilang mga elemento nito at palalawigin sa pamamagitan ng mga isyu na nakapaloob o kaya naman ang mga naitulong nito sa pagpapalalim ng palikula. Ipagpaumanhin ninyo na hindi ako isang eksperto sa mga elementong ito ngunit ito lamang ay batay sa aking natutunan sa aking film 10 na klase sa ilalim ng pagtuturo ni Prop. Roland Tolentino at Art Stud 177 kay Prop. Eloi Hernandez. Bagamat may 7 ( o mahigit pa ata) na mga elemento ng pelikula, hindi ko tatalakayin ang lahat ng ito dahil ang mga lumitaw lamang na nakatulong sa pagdevelop ng kwento ang tatalakayin ko. Ang uunahin ko munang elemento ay ang tunog. Nais kong bigyan ng komendasyon ang musikang ginamit dahil naging epektibo ito sa pagpapakita ng emosyon. Ang pinakapaborito ko marahil ay ang kanta na paulit-ulit na naging matingkad sa pelikula, ang kantang isinulat ni Raimund Marasigan ng bandang Sandwich ( na dating drummer ng Eraserheads). Hindi ko sigurado ang titulo nito marahil ay “Sasamahan kita” (?) ang titulo nito, yun lamang ang naiisip kong maaaring maging titulo nito. Naging matingkad ang paggamit nito noong sila’y nagiging magkalapit na. At pinatugtog ang kahabaan ng kanta sa kanilang ‘love scene’ na lalong nagbigay ng buhay sa mga lyrics nito.Hindi ko maalala ang mga lyrics ngunit ang paulit ulit na sinasambit ng kantang ito ay ‘sasamahan kita’. Sa mga salitang ito umiikot ang pagsasama nina Rome and Juliet. Ganito marahil ipinahiwatig ng manunulat ng kanta ang relasyong lesbiyana. Sina Rome at Juliet ay nagsimula bilang magkaibigan hanggang sa nagkahulugan ng loob na mahigit pa sa pagkakaibigan. Gustong ipahiwatig nito na “Sasamahan kita. Kahit na anu pa man ang mangyari, nandito lang ako. Tayo man o hindi. Basta mahal kita. Seryoso ako. ” Yon ang gustong sabihin ng kanta.Sa elemento naman ng pag-arte, naging epektibo sina Mylene Dizon at Andrea del Rosario sa pagganap ng dalawang ‘straight’ na babae na sa kalaunan ay nagkaibigan. Kilala naman si Mylene Dizon sa kanyang background bilang isang babaeng ‘independent’ mag-isip, liberal etc. Si Andrea del Rosario naman ay bagamat pa-seksi ang kaniyang imahe eh may natatagong konserbatibismo; maaaring nakahubog nito sa kanya ay ang kanyang pagiging mag-aaral ng isang katolikong paaralan. Sa karakter ng dalawang babaeng ito makikita ang dualismo na isinasakatawan ng babae. Ang babaeng palaban at ang babaeng ‘tradisyonal’. Unahin muna nating ang babaeng tinatawag na tradisyunal. Sabi nga na ang babae ay dapat sumunod na lamang sa lalake, pinapangarap lang sa buong mundo ay makasal at iyon na para bang yun lamang ang dapat abangan sa buong buhay niya, ang magkaroon ng mga anak, atpb. Alam niyo na iyon, marahil. Isang simbolo nito na mula sa pelikula ay ang pantali sa buhog na palaging ibinibigay sa kanya ng kanyang kasintahan na si Rafael Rosel. Ang panali na ito ay sumisimbolo ng pagsunod sa ‘norm’. SA kabilang banda, ang palaban naman na babae ay malamang kabaligtaran ng tradisyunal: nag-iisip ng kanyang sariling kapakanan, hindi nagpapa-ander sa mga lalake, praktikal, ginagamit ang isip hindi ang puso atbp. Isang simbolismong maaaring magpakita dito ay ang eksenang nakikipagtalik siya sa kaibigan niya na Australianong lalake (? hindi sigurado). Siya ang nasa ibabaw samantalang ang lalake ay nasa ilalim at pagkatapos makaraos ni Juliet ay iniwanan na lamang ito sa sofa.Bagamat nais ipakita ng pelikula ang dualismong ito, hindi mo parin maikakatuwa na nag-ooverlap din ang tradisyunal at ang palaban na katangian sa isang karakter o kahit sa tunay na buhay. Si Rome, sa una ay palaban na palaban ang ipinapakita ngunit, nagpakita din ng sensibilidad. Nakita ito sa pagiging matigas ni Rome sa pagpaparaya kay Juliet dahil alam niyang nakasira siya ng relasyon. Matigas siya sa lahat ng bagay, perfectionist ngunit pagdating kay Juliet ay lumalambot. Lumambot ito nang siya’y nagdesisyon na gamitin ang kanyang puso at sumama kay Juliet. Si Juliet naman ay kahit na mukhang konserbatibo, may itinatago din palang pagiging palaban. Makikita naman sa pelikula na ayaw din ni Juliet na sumunod makikita ito sa simbolismo ng panali. Nagtatali lamang siya kapag kasama ang kanyang kasintahan kapag wala ay nilulugay niya lang ang kanyang buhok at lalu na kapag kasama niya si Rome talagang lugay lang ang kanyang buhok. Sumisimbolo ito ng kalayaan sa ‘norm’ na itinatawag. Sa dalawang karakter pa lamang ng dalawang babaeng ito, kahit na dualismo ng pagiging babae ang nais ipakita, sa bandang huli magkakaroon parin ng pagkakatagpo sa gitna. Maaaring may pagkakataon na gusto mo lang maging palaban may pagkakataon din na gusto mo ding maging malambot. Nagbabago ang lahat. ( abangan ang susunod na kabanata…)

May dugo ang artikulong ito.

Ang tatalakayin ko rito ay ang tungkol sa pagiging lesbyana ko. OO, lesbyana ako. Malamang na ikaw na nagbabasa nitong blog ko ay kaibigan ko o kakilala ko man lang. Alam mo kung ano ako. Out kasi ako sa mga tao sa UP, mga kaibigan ko sa st. scho. Pero sa pamilya ko, lalong lalo na ang nanay ko, hinde. Iisang kamag-anak ko lang ang nakakaalam ng tunay na ako, pinsan ko iyon na liberated mag-isip. Kaming dalawa lang ang nagkakaintindihan sa pamilyang ito.
Sa tingin ko medyo nag-out na ako sa pamilya ko noong bumisita ang ilang mga lesbyanang miyembro ng Babaylan. Hindi ko naman sila mapipigilang pumunta. Nakiramay sila. Yun nga lang, ang mga malisyosong mga tingin ang sumalubong sa kanila. Itinanong pa sa akin ng isang babaeng pinsan ko, “Wala ka bang kaibigang lalake?” sumagot ako ng pabiro, “Oo, meron pero mga bading sila.”
Nang nagkaroon kami ng pagkakataong mag-usap ng nanay ko dito sa bahay habang patuloy parin ang burol, biglang sinabi sa akin ng nanay ko na parang mahiya naman daw ako dahil ang mga kasama ko ay mga tomboy. Sabi niya pa, ” alam mo ba anong tingin sa iyo ng mga kamag-anak natin? Na namatay lang ang tatay mo nagkaganyan ka na… Iniisip nila na puro ginagamit ka ng mga tomboy na iyon”. Sobra akong nagulat sa sinabi niyang yan.. Ang tingin nila sex slave ako ng mga lesbyana kong mga kaibigan? Ano ba namang klaseng pag-iisip yan. Ang sabi ko lang, wala silang pakialam. Sasamahan ko ang mga taong gusto kong makasama. Wala akong pakialam sa sasabihin nila.
Hindi kami nagkita ng nanay ko ng halos isang buwan dahil nanatili siya sa probinsya upang asikasuhin ang mga naiwan ng lola ko. Nang bumalik sya rito, nagkaroon kami ng mejo heart to heart talk. Nag-usap kami ng future. nagsimula kami sa paksa ng pagkakaroon ng karelasyon. Pinayuhan niya ako na kung sino man ang magiging boyfriend ko ay siguraduhin ko lang daw na mahal ako. ang sabi ko naman, “ma, bisexual ako. Meaning, equal opportunities sa both sexes. Babae man o lalake pantay sa akin.” Pero deep inside, mas lamang talaga ang babae. Mas gs2 ko kasi ng babae na makarelasyon kaysa sa lalake. Siguro hanggang crush lng sila pero hindi ko yata maisip na maging boyfriend sila. HIdni ko alam kung naintindihan ng nanay ko yon pero sumagot siya na, ” O sige, kung ano man ang maging karelasyon mo, siguraduhin mo lang na mahal ka at hindi ka sasaktan na physically.” Sa pagkakasabi niyang iyon, parang natanggalan ako ng tinik sa dibdib dahil naintindihan niya pala ako. Sinabi niya pa na “kung saan ka masaya sige, doon ka. basta’t alam mo ang mga consequences ng gagawin mo.” At that moment akala ko malawak ang isip ng nanay ko. Nabago na naman.
Kani-kanina lang. Pagkatapos kumain ay nagbanggit lng ako ng isang salitang bakla. “Tegi”, meaning patay. Bigla na niyang sinabi, ” Alam mo, mula ng pumasok ka sa UP naging magaspang na ang ugali mo. Gumagamit ka ng mga salitang bakla na iyan ang pangit pakinggan. Dahil yan sa kakasama mo sa barkada mo.” Eto na naman ang barkada issue. Dati pa ako tinitira ng ganyan. Matagal na kaming hindi nagkakaintindihan sa ganyan. Feeling ko it’s been years na pinagtatanggol ko ang mga kabarkada ko sa nanay ko. Tapos naitanong niya, “hindi mo ba alam na kung sino ang mga kasama mo ay ganon ka din?” Ewan ko kung itinutukoy niya ang pagsasama ko kay Cathy. tapos biglang sinabi niya na pati ang mga kasama ko daw ay mga “abnormal”. Doon talaga ako nainis. Nagpanggap nalang ako na walang narinig. Sinabi niya pa na “para kang walang Diyos”. Naisip ko na dahil sa nagiging active na naman siya sa pag-attend sa kanyang Church ay naimpluwensyahan na naman ng makitid na pag-iisip. Kahit na anong pilit niya ay hindi na ako pupunta pa doon. Pagkaalis niya ay umakyat na ako sa kwarto at sinimulang gawin ito.
Ang gulo diba? Wala talaga akong pakialam sa sasabihi ng mga kamag-anak ko sa akin. Ang importante lng ang sasabihin ng nanay ko. Hindi ko naman masisisi si mama na magkaroon ng ganoong klaseng isip. Marahil ito ay sa kadahilanang hindi naman siya mulat sa usapin ng sexualidad. Gusto kong imulat ang isipan niya.
Ngayong dumating ako sa ganitong edad at pagkakaroon ng bagong relasyon, gs2 ko na mag-out. Noon kami pa ni det, halos 8 taon naming itinago ang relasyon namin at hanggang ngayon hindi parin ako out sa nanay ko. Wala parin siyang kaalam-alam na kami ni det ay hindi lang basta magkaibigan noon, kundi magkarelasyon kami non. Now that I am with CAthy, gusto ko na mag-out. Sawa na akong magtago. pero mahirap gawin iyon. Plano kong mag-out pagkagraduate ko at pag nagkatrabaho na ako. Sa tingin ko mas may karapatan akong mag-out non dahil expected na independent na ako. Sana nga. HIndi ko alam kung ano ang magiging reaksyon niya.
I know nahihirapan din si CAthy dahil hindi ako out. Syempre, hindi siya pwede matulog dito ng sobrang dalas, hindi kami pwede maglambingan sa harap ng nanay ko, hindi rin pwede na matulog ako sa kanila. In short, hindi kami malaya. May mga constraints na hindi maiiwasan.
Hindi ko naman gusto na mag-out dahil lang sa ganong kababawang bagay na hindi kami makapaglampungan diba at dahil lang kay cathy. Para ito sa sarili ko.
Naiinis ako. Sa totoo lang. Naiinis ako sa mapagkutyang lipunan. Naiinis ako sa mga taong isinasakdal kaagad ang mga bakla at lesbiyana.
Kung ikaw ay isa sa mga taon
g iyon, mabuti pang wag mo na akong kaibiganin.